Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur,
insan bir akşam üstü ansızın yorulur
tutsak ustura ağzında yaşamaktan....
Demiş Atilla İLHAN abimiz, hafif bir melodi gelip yalıyor kulağımı inceden, fazla hissettirmeden ama etkisinde bırakarak uzaklaşıyor ve hayatım boyunca peşinde koşuyorum bu tutkunun, duygunun.
Savaşın ortasında komutansız kalmaktır babasız kalmak. Demiş bir büyüğümüz tanımıyorum.
Siz ne kadar delikanlı olursanız olun bir ''baba'' arıyor insan en özünden. Birde seviyorsa hani iyi bir adamsa babası. Ben babamı çok sevdim hala seviyorum ama bilmiyorum sizede oluyor mu sanki büyüdüğümü hissettiğim hergün onun şevkatinden uzaklaşıyorum bu kötü manada değil bi oğuldan ziyade bi arkadaş gibi görmeye başlıyor sanki beni tabii buda güzel birşey ama ben hayatımda hep örnek aldığım idol seçtiğim babamın 'küçük ben' i sevmesini isterdim. Burada haksızlık yapıyorum belki okuyan varmıdır yokmudur bilmiyorum babası olmayan yahut iyi bir adam olduğunu düşünmeyen. Benim babam güzel adam insanlar. 5 yılı geçti belki o yurt dışında çalışıyor ben şehir dışında okuyorum görüşemiyoruz ki nalet telefondan telefona oda 2 haftada bir nerden baksan. Biliyorum arkadaşlarım var pazar günü akşam odaya girer girmez başlıyor babasına küfretmeye. Biz sevgiyi kaybedeli çok olmuş arkadaşlar biraz hassasiyete ihtiyacımız var ağlamalıyız gözyaşlarımız yanaklarımızdan değil damarlarımızdan süzülmeli kalbimize dokunmalı.
Bilmiyorum sizin babanız nasıldır ama ben okumayıda yazmayıda babamdan öğrendim yani okuma alışkanlığınıda öyle kendi kendime birşeyler karalama alışkanlığınıda babamdan edindim hep anlatırlar birde ben anlatayım babanız hiç odaya girip ''evet çocuklar kapatın bakalım televizyonu bu akşam biraz ben okuyayım sonra bu okuduklarım üzerine tartışalım ders çıkaralım'' dedi mi? bunu babanız yapmadıysa mutlaka siz yapın ey anne baba olmuş yada olacak insanlar bırakın çocuklarınız televizyonda bize kandırılan dünyayı izlemesin omuzlarının üzerinde duran kafasını güzel şeylerle meşgul etsin.
Bir Necip Fazıl daha çıktı mı çıkar mı bilmem ama bizim onun gibi -hak yahut batıl- davamıza adamamız lazım kendimizi. ben size gidin şunun için uğraşın demeyeceğim tabii benimde kendi fikirlerim var ama bunları size anlatabilecek, sizi ''işte bu çocuk haklı'' dedirtecek kadar iyi yazamıyorum henüz. Ama gelin hanımlar ve baylar basit birer insan olmak nasıl size tutkulu gelir nasıl hoşunuza gider nasıl yaşanır basit ? Allah aşkına anlatın ben dayanamıyorum belkide babamın tek sevmediğim yönü bu. He günahını almıyayım babam kendi idealleri için değil inandıkları için yaşamış hep. Hep iyi bir insan olmuş ama bilmiyorum belki arkasında benim gibi bi faydasızdan daha faydalı birşeyler bırakabilirdi yani hala hayatta inşallah yapacak etrafındaki diğer babalara benzemediği apaçık ortada ama bir Nuri Pakdil değil. Belki zamanında okumaktan korkuttukları için belki 80lerde 90larda babam genç olduğu için. Ne bileyim işte.
Sevmek diyorduk insanlar...
Sevmek çare her derde inanın bugün olmaz yarın olmaz yıllar sonra bile belki olmaz ama sabır işte Rab var onu gören bilen 'ol'duran. muhakkakki O bizim görmediklerimizi görür işitmediklerimizi işitir herşeyin bir vakti var. Yaşadığımız cennet vatan için gelin siz çalışın. Bir ev bir araba bir kaç yıl mutluluk için değil. Gelecek için.
İyi Gelecekler....
Savaşın ortasında komutansız kalmaktır babasız kalmak. Demiş bir büyüğümüz tanımıyorum.
Siz ne kadar delikanlı olursanız olun bir ''baba'' arıyor insan en özünden. Birde seviyorsa hani iyi bir adamsa babası. Ben babamı çok sevdim hala seviyorum ama bilmiyorum sizede oluyor mu sanki büyüdüğümü hissettiğim hergün onun şevkatinden uzaklaşıyorum bu kötü manada değil bi oğuldan ziyade bi arkadaş gibi görmeye başlıyor sanki beni tabii buda güzel birşey ama ben hayatımda hep örnek aldığım idol seçtiğim babamın 'küçük ben' i sevmesini isterdim. Burada haksızlık yapıyorum belki okuyan varmıdır yokmudur bilmiyorum babası olmayan yahut iyi bir adam olduğunu düşünmeyen. Benim babam güzel adam insanlar. 5 yılı geçti belki o yurt dışında çalışıyor ben şehir dışında okuyorum görüşemiyoruz ki nalet telefondan telefona oda 2 haftada bir nerden baksan. Biliyorum arkadaşlarım var pazar günü akşam odaya girer girmez başlıyor babasına küfretmeye. Biz sevgiyi kaybedeli çok olmuş arkadaşlar biraz hassasiyete ihtiyacımız var ağlamalıyız gözyaşlarımız yanaklarımızdan değil damarlarımızdan süzülmeli kalbimize dokunmalı.
Bilmiyorum sizin babanız nasıldır ama ben okumayıda yazmayıda babamdan öğrendim yani okuma alışkanlığınıda öyle kendi kendime birşeyler karalama alışkanlığınıda babamdan edindim hep anlatırlar birde ben anlatayım babanız hiç odaya girip ''evet çocuklar kapatın bakalım televizyonu bu akşam biraz ben okuyayım sonra bu okuduklarım üzerine tartışalım ders çıkaralım'' dedi mi? bunu babanız yapmadıysa mutlaka siz yapın ey anne baba olmuş yada olacak insanlar bırakın çocuklarınız televizyonda bize kandırılan dünyayı izlemesin omuzlarının üzerinde duran kafasını güzel şeylerle meşgul etsin.
Bir Necip Fazıl daha çıktı mı çıkar mı bilmem ama bizim onun gibi -hak yahut batıl- davamıza adamamız lazım kendimizi. ben size gidin şunun için uğraşın demeyeceğim tabii benimde kendi fikirlerim var ama bunları size anlatabilecek, sizi ''işte bu çocuk haklı'' dedirtecek kadar iyi yazamıyorum henüz. Ama gelin hanımlar ve baylar basit birer insan olmak nasıl size tutkulu gelir nasıl hoşunuza gider nasıl yaşanır basit ? Allah aşkına anlatın ben dayanamıyorum belkide babamın tek sevmediğim yönü bu. He günahını almıyayım babam kendi idealleri için değil inandıkları için yaşamış hep. Hep iyi bir insan olmuş ama bilmiyorum belki arkasında benim gibi bi faydasızdan daha faydalı birşeyler bırakabilirdi yani hala hayatta inşallah yapacak etrafındaki diğer babalara benzemediği apaçık ortada ama bir Nuri Pakdil değil. Belki zamanında okumaktan korkuttukları için belki 80lerde 90larda babam genç olduğu için. Ne bileyim işte.
Sevmek diyorduk insanlar...
Sevmek çare her derde inanın bugün olmaz yarın olmaz yıllar sonra bile belki olmaz ama sabır işte Rab var onu gören bilen 'ol'duran. muhakkakki O bizim görmediklerimizi görür işitmediklerimizi işitir herşeyin bir vakti var. Yaşadığımız cennet vatan için gelin siz çalışın. Bir ev bir araba bir kaç yıl mutluluk için değil. Gelecek için.
İyi Gelecekler....
